تبلیغات
گاز ِمورچه - میقات

تاریخ : جمعه 1391/05/13 | 19:32 | نویسنده : مورچه کتابخون

زیر سقف آن آسمان و آن ابدیت،هرچه شعر که از بر داشتم خواندم-به زمزمه ای برایش-و هرچه دقیق تر که توانستم در خود نگریستم تا سپیده دمید.و دیدم که تنها "خسی"است و به "میقات" امده،نه "کسی" و به "میعادی".و دیدیم که "وقت" ابدیت است.یعنب اقیانوس زمان.و "میقات" در هر لحظه ای.و هرجا.وتنها با خویش.چرا که "میعاد" جای دیدار توست با دیگری.اما "میقات"زمان همان دیدار است و تنها با "خویشتن".

...

ودیدم که سفر وسیله دیگری است برای خود را شناختن.این که "خود" را در آزمایشگاه اقلیم های مختلف به ابزار واقعه ها و برخوردها و آدم ها سنجیدن و حدودش را به دست آوردن؛که چه تنگ است و چه حقیر است و چه پوچ و هیچ...

                                                          

 (خسی در میقات/جلال آل احمد/صفحه88)

 




.: :.